Archive | November, 2005

Aangekleed

30 Nov

Vandaag ging het allemaal wat minder. Met hoofdpijn opgestaan, misselijk en nauwelijks gegeten. Wel heb ik alle behandelingen weer gehad. Tussendoor twee keer geslapen, en nu nog moe.
Marij heeft zich eindelijk kunnen uitleven in een grote warenmarkt, genaamd Ya Show.
Vlak voor ons vertrek naar China zijn we bij een kleurenadviseuse geweest (zie column Herfst). We kregen allebei een kleurenwaaier mee, Marij voor de zomer, ze is een zomertype, en ik voor de herfst. Met deze waaiers in de aanslag is ze samen met Ineke en Marja, twee andere Nederlandse vrouwen, over de markt gegaan. De engel kocht eerst kleren voor mij; anders was ze niet gerust. Mooie broeken, sjaal, truitje; laat dat maar aan Marij over! En ze is nog niet klaar. Zaterdag gaat ze winkelen met een Italiaanse. Maar morgen eerst cultuur: de Verboden Stad.
Liefs Loes

Advertisements

Aangekleed

30 Nov

Vandaag ging het allemaal wat minder. Met hoofdpijn opgestaan, misselijk en nauwelijks gegeten. Wel heb ik alle behandelingen weer gehad. Tussendoor twee keer geslapen, en nu nog moe.
Marij heeft zich eindelijk kunnen uitleven in een grote warenmarkt, genaamd Ya Show.
Vlak voor ons vertrek naar China zijn we bij een kleurenadviseuse geweest (zie column Herfst). We kregen allebei een kleurenwaaier mee, Marij voor de zomer, ze is een zomertype, en ik voor de herfst. Met deze waaiers in de aanslag is ze samen met Ineke en Marja, twee andere Nederlandse vrouwen, over de markt gegaan. De engel kocht eerst kleren voor mij; anders was ze niet gerust. Mooie broeken, sjaal, truitje; laat dat maar aan Marij over! En ze is nog niet klaar. Zaterdag gaat ze winkelen met een Italiaanse. Maar morgen eerst cultuur: de Verboden Stad.
Liefs Loes

David

29 Nov

Al die mensen die hier zwaar invalide binnenkomen in de (wan)hoop met verbeteringen, al zijn het maar hele kleine, weer naar huis te gaan. De een is er nog ellendiger aan toe dan de ander.
Neem nou dat Roemeense jongetje van bijna elf, dat als een kasplantje in en soort waakcoma ligt. Het enige dat hij doet is kijken. Of de Duitse mevrouw die binnen twee jaar door de ALS totaal is verlamd en nu ook nog depressief.
Vanmiddag bereikte ons het droeve bericht dat de FC Utrecht voetballer David di Tommaso plotseling is overleden. Zo maar niet wakker geworden. Een 26 jarige jongen in de kracht van zijn leven.
De mensen die we hier ontmoeten, inclusief ikzelf, leven dichter bij de dood dan alle gezonden onder ons. Maar toch niet altijd, blijkt helaas maar weer…..
Lieve groeten
Loes

David

29 Nov

Al die mensen die hier zwaar invalide binnenkomen in de (wan)hoop met verbeteringen, al zijn het maar hele kleine, weer naar huis te gaan. De een is er nog ellendiger aan toe dan de ander.
Neem nou dat Roemeense jongetje van bijna elf, dat als een kasplantje in en soort waakcoma ligt. Het enige dat hij doet is kijken. Of de Duitse mevrouw die binnen twee jaar door de ALS totaal is verlamd en nu ook nog depressief.
Vanmiddag bereikte ons het droeve bericht dat de FC Utrecht voetballer David di Tommaso plotseling is overleden. Zo maar niet wakker geworden. Een 26 jarige jongen in de kracht van zijn leven.
De mensen die we hier ontmoeten, inclusief ikzelf, leven dichter bij de dood dan alle gezonden onder ons. Maar toch niet altijd, blijkt helaas maar weer…..
Lieve groeten
Loes

Hard gewerkt

28 Nov

Ik dacht dat hij nooit zou stoppen met knijpen. De pijnlijke dokter Wang bewerkte eerst mijn handen. Hij drukte zijn nagels in mijn handen en daarna in mijn kuiten. Het lukte mij zowaar om hem een schop te geven, waarop dokter Wang erg moest lachen. No pain, no care wist hij inmiddels in het Engels te melden. Hans was er bij en zag dat hij tenslotte een handoplegging deed zonder mij aan te raken. Ik had mijn ogen dicht en voelde mij heel rustig worden en haalde kalm adem.
Na de acupunctuur, massage en de lunch gingen we naar de fysiotherapieruimte. Daar werden mijn handen en benen nog eens stevig onderhanden genomen. Al met al een vermoeiende klus vandaag. In ben moe , maar wel voldaan. Wel te rusten.
Liefs
Loes

Hard gewerkt

28 Nov

Ik dacht dat hij nooit zou stoppen met knijpen. De pijnlijke dokter Wang bewerkte eerst mijn handen. Hij drukte zijn nagels in mijn handen en daarna in mijn kuiten. Het lukte mij zowaar om hem een schop te geven, waarop dokter Wang erg moest lachen. No pain, no care wist hij inmiddels in het Engels te melden. Hans was er bij en zag dat hij tenslotte een handoplegging deed zonder mij aan te raken. Ik had mijn ogen dicht en voelde mij heel rustig worden en haalde kalm adem.
Na de acupunctuur, massage en de lunch gingen we naar de fysiotherapieruimte. Daar werden mijn handen en benen nog eens stevig onderhanden genomen. Al met al een vermoeiende klus vandaag. In ben moe , maar wel voldaan. Wel te rusten.
Liefs
Loes

1 – 0

27 Nov

Beste iedereen,
Zondag is rustdag, “om onze nederige ziel te onderwerpen aan de Toorn Gods”.
Voor degenen die ook “Knielen op een bed violen” van Jan Siebelink hebben gelezen is dit bekende stof. In gewoon Nederlands betekent het dat we vandaag geen reet hebben gedaan.
Hoewel, ik heb met Hans de gang op en neer gelopen, pakweg zo’n vijftig meter. Hans heeft het idee dat ik een betere balans heb. Hij hoeft mij minder te corrigeren.
Eerlijk gezegd ben ik vandaag een beetje moe, heb wel veel gelezen.
Onze Nederlandse vrienden Joop, Ineke, Henk en Harry zijn vanmiddag aangekomen. Ze liggen op de afdeling onder ons. Hun komst zal zeker gezelligheid geven en Marij en Hans wat meer bewegingsvrijheid om naar buiten te gaan.
Vanavond hebben via internet live naar de wedstrijd FC Utrecht – Ajax geluisterd, die op Radio M werd uitgezonden. Boven dit stukje staat de uitslag, waarbij wij heel blij mee zijn!
Lieve groeten
Loes