Archive | February, 2006

Het nieuwe jaar

3 Feb

De maand januari is snel voorbijgegaan, met rustige en roerige momenten.

Erg verdrietig was het bericht van het overlijden Joop Luitwieler. Wij hebben hem, zijn vrouw Ineke en haar broer Henk ontmoet in China. Joop was behoorlijk verzwakt, zeker in vergelijking tot de eerste keer dat ik hem zag. Dat was ook in China in het begin van 2005. Toch had ik niet het idee dat het al zo slecht met hem ging. In de eerste week van januari ben ik nog op bezoek geweest bij hem, samen met Marij en Hans. Het was een reuze gezellige middag, waarbij Joop echt tevredenheid uitstraalde en grapjes maakte. Een week later was hij gestorven… Ik ben met Harry, Marij en Hans naar de crematie geweest, die erg mooi was en vooral heel veel warmte uitstraalde.

Op twee februari was ik in het UMC voor controle na China. Mijn linkerhand is een fractie sterker, net als na de eerste operatie. Het levert me echter geen functionele verbetering op; ik heb er dus weinig aan.
Mijn linkerbeen is wat verslechterd, dat merk ik ook wel met lopen. In China dacht ik beter te kunnen staan en lopen, maar hier in Nederland werd dat al snel weer minder. Dat is lastig, want bijvoorbeeld het naar de wc gaan kost nu nog meer tijd. Ik probeer elke dag een poosje te staan. Dat is goed voor de doorbloeding en ook de stand van de voeten. Mijn fysiotherapeut van de Hoogstraat wil me voortaan iedere week behandelen. Naast zwemmen en acupunctuur plus massage zijn dat dan mijn wekelijkse activiteiten.
De longen zijn niet vooruitgegaan maar, en dat vind ik veel belangrijker, ook niet achteruit. Ik heb geen klachten, ook niet ‘s nachts. Zolang dat niet het geval is probeer ik gewoon door te leven. En dat lukt heel behoorlijk.

Thuis gaat het wel goed. De jongens doen hun best op school, meestal met bevredigende resultaten. Kees stevent af op het havo-examen. Hij is vast van plan om dit keer wel zijn diploma te halen. Jan probeert ook hard te werken. Harry doet niet anders, maar was van de week gevloerd door hevige nekpijn. Dan merk je hoe kwetsbaar het systeem is: hij kon mij absoluut niet helpen. Alles kwam neer op Kees, die gelukkig veel thuis was.
Er moet meer hulp komen in huis. Ik doe een te groot beroep op de jongens, vooral ‘s avonds en in het weekend. Ik krijg meer geld voor hulp, maar moet het ook organiseren. De particuliere thuiszorgorganisaties willen mij wel als klant. Ik ben een vette vis voor (hopelijk) een aantal jaren. Maar ik moet de uren wel invullen. Het is een hele klus om uit te zoeken wat verstandig is.

Lieve groeten, Loes

Advertisements

Het nieuwe jaar

3 Feb

De maand januari is snel voorbijgegaan, met rustige en roerige momenten.

Erg verdrietig was het bericht van het overlijden Joop Luitwieler. Wij hebben hem, zijn vrouw Ineke en haar broer Henk ontmoet in China. Joop was behoorlijk verzwakt, zeker in vergelijking tot de eerste keer dat ik hem zag. Dat was ook in China in het begin van 2005. Toch had ik niet het idee dat het al zo slecht met hem ging. In de eerste week van januari ben ik nog op bezoek geweest bij hem, samen met Marij en Hans. Het was een reuze gezellige middag, waarbij Joop echt tevredenheid uitstraalde en grapjes maakte. Een week later was hij gestorven… Ik ben met Harry, Marij en Hans naar de crematie geweest, die erg mooi was en vooral heel veel warmte uitstraalde.

Op twee februari was ik in het UMC voor controle na China. Mijn linkerhand is een fractie sterker, net als na de eerste operatie. Het levert me echter geen functionele verbetering op; ik heb er dus weinig aan.
Mijn linkerbeen is wat verslechterd, dat merk ik ook wel met lopen. In China dacht ik beter te kunnen staan en lopen, maar hier in Nederland werd dat al snel weer minder. Dat is lastig, want bijvoorbeeld het naar de wc gaan kost nu nog meer tijd. Ik probeer elke dag een poosje te staan. Dat is goed voor de doorbloeding en ook de stand van de voeten. Mijn fysiotherapeut van de Hoogstraat wil me voortaan iedere week behandelen. Naast zwemmen en acupunctuur plus massage zijn dat dan mijn wekelijkse activiteiten.
De longen zijn niet vooruitgegaan maar, en dat vind ik veel belangrijker, ook niet achteruit. Ik heb geen klachten, ook niet ‘s nachts. Zolang dat niet het geval is probeer ik gewoon door te leven. En dat lukt heel behoorlijk.

Thuis gaat het wel goed. De jongens doen hun best op school, meestal met bevredigende resultaten. Kees stevent af op het havo-examen. Hij is vast van plan om dit keer wel zijn diploma te halen. Jan probeert ook hard te werken. Harry doet niet anders, maar was van de week gevloerd door hevige nekpijn. Dan merk je hoe kwetsbaar het systeem is: hij kon mij absoluut niet helpen. Alles kwam neer op Kees, die gelukkig veel thuis was.
Er moet meer hulp komen in huis. Ik doe een te groot beroep op de jongens, vooral ‘s avonds en in het weekend. Ik krijg meer geld voor hulp, maar moet het ook organiseren. De particuliere thuiszorgorganisaties willen mij wel als klant. Ik ben een vette vis voor (hopelijk) een aantal jaren. Maar ik moet de uren wel invullen. Het is een hele klus om uit te zoeken wat verstandig is.

Lieve groeten, Loes