Archive | February, 2007

Aderlatingen

21 Feb

Aderlatingen

De feestdagen zijn alweer ver achter ons. We hadden rustige dagen thuis, maar ook een etentje met mijn familie. Op oudejaarsavond zat het hele huis vol met familie, vrienden en buren. Een tot in de vroege uurtjes doorgaande traditie, die ik graag in ere houd.

Ook carnaval is voorbij en, net als vorig jaar, was ik van de partij. Ik bleef zelfs slapen! Het was leuk om al mijn carnavalsvrienden weer te zien en om er xc3xbcberhaupt bij te zijn. Het plezier vooraf, met broer Joost erheen, samen verkleden, optocht, carnavalsmuziek, samen eten en vooral samen drinken. Het overvolle kroegwerk is niet leuk in een rolstoel. Dat wist ik van tevoren en toch valt dat dan een beetje tegen.

Slapen in een vreemd bed (Hans en familie bedankt!) is geen sinecure, maar het ging. Op zondagochtend naar de kerk voor een heel bijzondere carnavalsmis. Daarna waren Hans en ik gesloopt. En dat, terwijl wij onze "zilveren bruiloft" vierden: 25 jaar carnavalsmaatjes. Moe maar voldaan bracht Hans mij naar huis.

Verder bestaat het leven uit schrijven, schoolse perikelen en andersoortige gezinsaangelegenheden. Soms leuke, dan weer mindere. Het boekje xe2x80x9cLoesxe2x80x9d verkoopt wel, maar traag. Ik heb de indruk dat velen wel van plan zijn om het aan te schaffen, maar er geen haast mee hebben. Als geheugensteuntje hier nogmaals de te gebruiken websites voor de aanschaf van het boekje: http://www.stichting-als.nl, of  http://www.AD.nl/boekenshop/

Zorgen dat mijn dagelijkse verzorging en begeleiding goed loopt, is ook iets dat mij zeer bezighoudt. Met name in de weekenden heb ik de neiging om te veel op de jongens te leunen; voor mij is privacy tenslotte ook een groot goed.

Met het lopen gaat het eerlijk gezegd een beetje minder. Het verschilt overigens per dag en is ook afhankelijk van degene met wie ik loop. En dat zijn er nogal wat, zo door de week heen. Ook mijn linkerduim doet de laatste dagen wat minder. Dit is een lelijke tegenvaller, want het werken met de muis van de computer gaat nu moeizamer, evenals het bedienen van mijn toiletfohn. Allemaal kleine (nee, eigenlijk grote) aderlatingen.

Begin januari was ik in het Centrum voor Thuisbeademing. Mijn longinhoud bleek met 10 procent achteruit te zijn gegaan, namelijk van 48 naar 38 procent. Ook weer een tegenvaller, met name omdat het airstecken zo goed gaat. Dat bleek ook wel, want het hoesten (dat meten ze ook) deed ik juist beter dan ooit. Het is echter een illusie om te denken dat de algehele conditie van de longen dan niet achteruit gaat.

De specialist stelde me echter toch wel wat gerust: het zuurstofgehalte in mijn bloed is nog steeds prima en ik heb geen klachten. Daar gaat het om en wat dat aangaat voel ik me nog steeds prima. Dus ga ik maar gewoon door met alle dagelijkse bezigheden.

Lieve groeten, Loes

Advertisements

Aderlatingen

21 Feb

Aderlatingen

De feestdagen zijn alweer ver achter ons. We hadden rustige dagen thuis, maar ook een etentje met mijn familie. Op oudejaarsavond zat het hele huis vol met familie, vrienden en buren. Een tot in de vroege uurtjes doorgaande traditie, die ik graag in ere houd.

Ook carnaval is voorbij en, net als vorig jaar, was ik van de partij. Ik bleef zelfs slapen! Het was leuk om al mijn carnavalsvrienden weer te zien en om er xfcberhaupt bij te zijn. Het plezier vooraf, met broer Joost erheen, samen verkleden, optocht, carnavalsmuziek, samen eten en vooral samen drinken. Het overvolle kroegwerk is niet leuk in een rolstoel. Dat wist ik van tevoren en toch valt dat dan een beetje tegen.

Slapen in een vreemd bed (Hans en familie bedankt!) is geen sinecure, maar het ging. Op zondagochtend naar de kerk voor een heel bijzondere carnavalsmis. Daarna waren Hans en ik gesloopt. En dat, terwijl wij onze "zilveren bruiloft" vierden: 25 jaar carnavalsmaatjes. Moe maar voldaan bracht Hans mij naar huis.

Verder bestaat het leven uit schrijven, schoolse perikelen en andersoortige gezinsaangelegenheden. Soms leuke, dan weer mindere. Het boekje “Loes” verkoopt wel, maar traag. Ik heb de indruk dat velen wel van plan zijn om het aan te schaffen, maar er geen haast mee hebben. Als geheugensteuntje hier nogmaals de te gebruiken websites voor de aanschaf van het boekje: http://www.stichting-als.nl, of  http://www.AD.nl/boekenshop/

Zorgen dat mijn dagelijkse verzorging en begeleiding goed loopt, is ook iets dat mij zeer bezighoudt. Met name in de weekenden heb ik de neiging om te veel op de jongens te leunen; voor mij is privacy tenslotte ook een groot goed.

Met het lopen gaat het eerlijk gezegd een beetje minder. Het verschilt overigens per dag en is ook afhankelijk van degene met wie ik loop. En dat zijn er nogal wat, zo door de week heen. Ook mijn linkerduim doet de laatste dagen wat minder. Dit is een lelijke tegenvaller, want het werken met de muis van de computer gaat nu moeizamer, evenals het bedienen van mijn toiletfohn. Allemaal kleine (nee, eigenlijk grote) aderlatingen.

Begin januari was ik in het Centrum voor Thuisbeademing. Mijn longinhoud bleek met 10 procent achteruit te zijn gegaan, namelijk van 48 naar 38 procent. Ook weer een tegenvaller, met name omdat het airstecken zo goed gaat. Dat bleek ook wel, want het hoesten (dat meten ze ook) deed ik juist beter dan ooit. Het is echter een illusie om te denken dat de algehele conditie van de longen dan niet achteruit gaat.

De specialist stelde me echter toch wel wat gerust: het zuurstofgehalte in mijn bloed is nog steeds prima en ik heb geen klachten. Daar gaat het om en wat dat aangaat voel ik me nog steeds prima. Dus ga ik maar gewoon door met alle dagelijkse bezigheden.

Lieve groeten, Loes