Archive | June, 2012

Toch maar nieuwe glazen

10 Jun

Mijn schoonmoeder zei laatst dat ze eigenlijk aan nieuwe vloerbedekking toe was, maar gezien haar leeftijd, ze is nu 84 jaar, begon ze er maar niet meer aan. ‘Ik kan morgen wel dood zijn’, zei ze. ‘En dan zou het toch zonde zijn?’

Terwijl haar kinderen hun best deden om hun moeder ervan te overtuigen, dat je zo helemaal niet moet redeneren (‘misschien word je wel honderd en dan heb je vijftien jaar in de rotzooi gezeten‘), begreep ik haar wel.

Ook ik denk tegenwoordig wel drie keer na, voordat ik iets aanschaf. Nieuwe kleren? Ach, waarom zou ik? Een andere rolstoel? Al die moeite en voor hoelang nog? Het huis opschilderen? Dat doen we dan toch niet meer voor mij.

In sombere tijden (en die zijn er tegenwoordig eerlijk gezegd nogal eens) vind ik dat ik niet meer zoveel geld mag kosten. Het leven is al zo duur. En áls je dan iets koopt, dan moet je er toch lang van kunnen genieten, nietwaar? En trouwens, wat heb je eigenlijk aan al die materiële zaken? Zo belangrijk, laat staan onmisbaar, zijn ze niet.

Innerlijke rust, acceptatie, tevreden zijn met wat er is en vooral tevreden zijn met elkaar. Dát is toch waar het om draait? In positieve buien (en die heb ik gelukkig heus ook nog genoeg) ben ik blij dat ik mijn dierbaren om me heen heb en dat ik nog altijd kan schrijven.

Mooie gedachten zijn dat, maar ja: nieuwe glazen voor mijn bril, moet ik die dan ook maar laten zitten? Ze kosten (vind ik) een vermogen, maar om nou de rest van mijn leven, hoe kort dat dan ook nog mag wezen, vaag door een hoop krassen heen te zitten kijken, dat ging me toch een beetje te ver. Dus: huppekee dan maar weer. . . Ik zal er zuinig op zijn!

Advertisements