Archive | October, 2012

Weg met alle ballast

12 Oct

Opruimen doe ik in mijn hoofd. Dan word ik om een uur of vijf ’s morgens wakker en ga het hele huis opnieuw inrichten. `Die kast met oude administratie maak ik leeg en het grootste deel van de inhoud gooi ik weg. De ruimte die daardoor vrijkomt, gebruik ik om dat en dat in op te bergen’, besluit ik dan. Daar word ik blij van.

Hoe wakker ik ook ben, ik moet wachten tot de hulp om negen uur komt en dan duurt het nog minstens twee uur voor ik ‘aan de slag` kan. Zelf kan ik tenslotte niks en diezelfde hulp voert dan uit wat ik in bed allemaal heb bedacht.

Maar als ik de kast in kwestie zie, moet ik tot de conclusie komen, dat het merendeel van de papieren helemaal niet weg kan. Het opruimen behelst vervolgens niet meer dan een beetje rechtzetten en afstoffen van archiefdozen en ordners. Daar word ik dan weer niet blij van.

Wat wil ik toch graag orde op zaken stellen in ons volgepakte huis, opdat mijn mannen later opgeruimd hun boeltje kunnen pakken om een nieuw leven te beginnen. Weg met alle ballast uit het verleden; een frisse start in een blanco toekomst. Alsof het zo werkt…

Ik heb grote moeite met het wegdoen van spullen, maar ook papieren krijgen hooguit een andere huisvesting: van een la in een map, van een ordner in een doos. Mappen en dozen gaan dan weer van de ene kast naar de andere kamer.

Maar als ik niet alles, net als mijn moeder, had bewaard, dan had ik niet aan het tijdsdocument kunnen werken, waaraan ik nu bezig ben. Mijn oude kindertekeningen, schoolrapporten, briefkaarten en noem maar op die ik van haar kreeg, zijn een mooie aanvulling op mijn 52 dagboeken. Dus hoppa, we kopen er gewoon een kast bij!

Advertisements