Stille Omgang

22 May

Toen ik over de oneffen keien van onze Utrechtse binnenstad hobbelde, voelde ik me net Suster Bertken. Zij was in 1449 Utrechts eerste kluizenares. Ze liet zich vijftig jaar lang opsluiten in een kleine, onverwarmde cel naast de Buurkerk. Zat er blootvoets, droeg slechts een grof kleed en at karige maaltijden. Nog net niet geselde Suster Bertken zichzelf, toch was hier sprake van zelfkastijding.

De Stille Omgang is een vast onderdeel van Dodenherdenking in de binnenstad. Dit jaar liep ik mee, samen met mijn hulp Cecile. Nou ja, rijdend in mijn rolstoel dan, hetgeen leidde tot zóveel gehobbel, dat ik zwaar heen en weer zat te schudden.

Je moet beschikken over stevige buikspieren om alle schokken op te vangen; en laat ik die nou net niet meer hebben. De laatste tijd is het ook mis met mijn nekspieren, waardoor mijn hoofd onderweg voortdurend naar voren dan wel opzij viel.

Ik weet het, ik moet aan een nekkraag beginnen. Ik heb er al twee jaar een, maar die heb ik nooit gebruikt en nu is mijn nek te dik geworden, dankzij mijn uitgedijde onderkin. Nee, ik word er bepaald niet mooier op. En als dat nou alles was…

Mijn spraak wordt ook beduidend minder en dat is echt verschrikkelijk. Niet meer normaal kunnen communiceren vind ik het allerergste. ALS maakt een mens totaal kapot. Zowel van buiten als binnenin. Een meedogenloze agressor die iedereen de baas is.

De tocht van Pieterskerkhof naar Domplein is kort, maar hard qua bestrating. Dat begrijpen alleen zij echt die slecht ter been zijn, in een rolstoel zitten of moeten duwen, zoals Cecile. ‘Voor wie doe ik dit eigenlijk?’, vroeg ik me vertwijfeld af. ‘Voor hen, die in oorlogstijd de strijd tegen hún agressor met de dood hebben moeten bekopen’, antwoordde ik mezelf streng. ‘Suster Bertken zou de zweep ter hand hebben genomen.‘

Advertisements

One Response to “Stille Omgang”

  1. tonlineke May 27, 2015 at 10:15 am #

    Zo waar! We ervaren de pijn allemaal op onze eigen manier op onze eigen plaatsen in het leven maar het, denk ik, voor ons allemaal even hard.
    Mijn naam is lineke Borstlap, sinds oktober 2014, na een jaar van onderzoek, de diagnose ALS.
    Dit is je eerste blog dat ik lees, ik hoop dat ik er nog veel zal lezen. vr.gr.,
    lineke Borstlap

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: