Archive | July, 2015

Maslow

31 Jul

De momenten dat ik me lichamelijk comfortabel voel, worden steeds spaarzamer. Voortdurend heb ik het benauwd, te warm of te koud, ben ik doodmoe of heb ik last van hartkloppingen, de katheter of van mijn darmen.

Mijn armen worden moe en mijn handen gaan tintelen van alsmaar dezelfde houding en door de warmte zwellen mijn voeten op. Dan weer zit ik niet goed in mijn rolstoel: scheef of te ver naar voren.

Verder gaat steevast tussen zeven en acht uur ’s avonds mijn neus ’aan de wandel’: ik krijg een loopneus. En verandert de ALS ook mijn persoonlijkheid of maken al deze ongemakken me ‘gewoon’ somber?

In een vorig leven studeerde ik aan een HBO-opleiding. Ik leerde er hoe je muziektherapeut kunt worden en vond alles interessant. Wat me onder andere is bijgebleven van het vak ontwikkelingspsychologie, is de behoeftehiërarchie van Maslow.

Een mens kan zich pas ontwikkelen als de primaire fysiologische behoeften, zoals voedsel, drinken, slaap en het uitscheiden van ontlasting, zijn bevredigd. De tweede, lagere behoefte is die aan veiligheid en zekerheid. Een pasgeboren baby heeft hieraan genoeg om zich prettig te voelen.

Dan komen de hogere behoeften, namelijk die aan sociaal contact, waardering en erkenning en tenslotte die aan zelfverwerkelijking. Een volwassene kan pas tot optimale ontplooiing komen, nadat alle behoeften uit deze piramide zijn bevredigd.

Tegenwoordig moet ik weer vaak aan Maslow denken. Eten, de stoelgang en comfortabel in bed liggen om te kunnen slapen; niks is meer vanzelfsprekend met mijn gemankeerde lijf. Sociale contacten worden bemoeilijkt door mijn gebrekkige communicatie.

Tel daarbij alle andere ongemakken op en het is onderhand een wonder dat ik nog boven mezelf kan uitstijgen. Toch blijft de drang naar waardering en erkenning bestaan. Vandaar dat ik probeer er eens per maand nog een lezenswaardige column uit te persen. Dat is mijn broodnodige zelfverwerkelijking. Ik blijf tenslotte ook een gewoon mens…

Advertisements